Wake me up before you Go-go ! - Annelien’s musical career

Annelien may have told you that she is writing a book. What she probably didn’t tell you, is that she is also preparing to compete in American Idol. Yesterday night, we went out with Scott, our new friend. He took us to this karaoke bar in Japantown here in San José. Scott appealed to the public with his Bon Jovi songs. Annelien brought us a song from her rich repertoire, Wake me up before you Go-go, the famous Wham song. She was great! The crowds were thrilled and Annelien secretly continues practicing. I was too shy to perform on stage and just coached the two singers.

Annelien is back in town!

Annelien spent the week in Boston and New York City. She spent time with her parents in Boston. Her father Herman is teaching Spinoza to clever Harvard students and Annelien told me her mother Marianne is taking all sorts of interesting classes about Egyptian hieroglyphs, pottery, …

Annelien also spent a lot of time travelling to her friends to visit their newborn babies. There’s been a baby boom recently and she visited the cute little Noam in Boston, and the equally handsome little Leo in New York City. On Friday night, I drove to San Francisco Airport to pick her up. She had had a great, but very chilly week. According to her, the East Coast is only a little bit warmer than Antarctica. She was exhausted and couldn’t believe it was so warm in San Francisco.

In the context of our “Blending In While Eating Out” campaign, we went to a Vietnamese Pho place. Pho is a beef broth, though you can find vegetarian versions as well. On this picture, Annelien shows us the spicy sauce that she loves so much.

Suburbian landscaping: Cacti!

You remember that we visited the cacti woods during our holidays on the Caribbean island Curaçao. Down here in San José, many people decorate their gardens with beautiful, large cacti. I took this picture on my way to the office. It’s great to bike and look around and enjoy some moments of quiet before the work day starts. Work is very intense, but unbelievably interesting. It’s so relaxing to bike to work.

Puffy Jackets and Slippery Floors

It was a freezing 64°F (= 18°C) and we decided to organize a lazy Sunday. At lunch time, we went out to a Vietnamese place. It was so cold that we needed our puffy jackets. Luckily, our little TomTom brought us to a warmer place. We arrived at the Vietnamese shopping centre that hosts restaurants, supermarkets, dry cleaners, etc. We found our restaurant, pulled the door, and entered. The floor was wet and greasy; we skated over the slippery floor to our seats. It looked very promising.

We made our choices and in 2 minutes, our food was served. Wow! The tapioca crab cakes were delicious, Annelien’s salted lemonade was yummy. This was again a winning selection! Well done, Annelien!

San Jose Monsoon - Friday night

Temperatures have gone down! We have been misled! It actually rains in San José. My colleague told me in December that it hadn’t rained in San José for 9 months. Now, it’s raining cats and dogs.

Annelien promised to cook a wonderful mix of Belgian, French and American cuisine: Tomate farcie with sweet potatoes, my favourite dish. On Friday afternoon, Annelien put her dish in the oven. The recipe recommends a moderate oven (350°F = 180°C). I was at the office until 6 PM and I had a last bite of the candy someone brought to celebrate the weekend had started.

My colleagues warned me it was pouring rain. I had biked to work in the morning and I called Annelien and asked her to come to Hamilton Avenue to pick me up at the office. However, her dish was in the oven and she couldn’t leave the house. Remembering that it never rains in San José, we concluded that my colleagues probably had exaggerated, since they haven’t seen how it rains in Brussels. We know what real rain is and I wouldn’t let a little bit of rain sidetrack me. I went to the fitness centre to get changed and to pick up my bike. And it was indeed pouring rain; and the sky was filled with thunder clouds and every once in a while lightning struck. However, it was now too late to go back inside and I didn’t want to show my colleagues that I was afraid of a little bit of rain.

It was horrible! I was swept away. Luckily, I have a well-lit bike and a very cool helmet. After my brave half hour fight against the flood, it stopped raining. I hoped the tomate farcie was worth the ride!

And yes, it was! It was delicious! :-)

Blending In While Eating Out

Our relocation assistant Jim provided us with a laminated sheet that says “Top Ten Safety Tips for Expatriates”. It is important to “Adjust your style of dress so as to blend in as much as possible”. And it concluded with the following wise words: “When possible, “looking local” is one’s best all around strategy for avoiding insecurities or threats.”

We are blending in wonderfully! Actually, we have always been Americans at heart, with a slight European accent.

To boost the blending in process, we decided to eat out only in really local restaurants. Annelien conducted the on-line research (http://www.yelp.com/ and http://www.zagat.com/) and came up with some great suggestions.

Last Saturday, we went to a Korean BBQ place with our new friends. Our friendly waitress slid the BBQ set with burning coals in a hole in the middle of our table. Small innocent looking cups contained the meanest hot peppers you can imagine. And on Sunday, we went to a very authentic Mexican restaurant. For 20 dollars, we had a wonderful lunch of mouth-watering burritos and tacos. And we took a doggy bag home so we could enjoy the meal for the rest of the week.

English Grammar and Usage

It is whom, who, or whose? Is it that or which? From now on, I should know!

Therefore, I decided to buy a proper grammar book and to write my blog in English today!

Driver's license

Iedere zestienjarige heeft een rijbewijs. En wij moeten er binnenkort ook één halen! Annelien heeft haar theoretisch examen al afgelegd en wel met glans. De dame aan het loket zegt dat ze met haar 100/100 een smart cookie is. Nu volgt het ijverige oefenen voor het praktisch examen.

Ikzelf moet het theoretische examen nog doen, maar kan dat eerst doen als ik een Social Security Number heb (Annelien heeft al een SSN van toen ze nog in New York woonde) en dat krijg ik pas als ik een rijbewijs heb – anders is het “against the law”. Hmm, hoe los ik dat op? Ik ga snel langs bij het Social Security Office. Op woensdagochtend sta ik om 7.30 uur in de lange rij, tussen bejaarden en daklozen die hun uitkering en food stamps komen ophalen. Het is een droevige rij. Ik moet eerst door de security check en vervolgens mag ik al mijn officiële documenten voorleggen en beslist een ambtenaar dat ik een SSN krijg. Nu moet ik nog zorgen dat ik een afspraak kan maken voor mijn rij-examen. Door de economische crisis heeft de Staat California niet meer veel geld en Gov. Arnold Schwarzenegger heeft het bevel gegeven dat overheidsmedewerkers 2 vrijdagen per maand verlof moeten nemen – zonder loon. Wij merken zelf niet veel van de economische crisis, maar horen overal dat 2009 een moeilijk jaar zal worden. Iedereen volgt Obama's eerste initiatieven met argusogen.

Nog een klein weetje om deze week te eindigen. Ik ben het California Driver Handbook (mét voorwoord van Schwarzenegger) aan het lezen ter voorbereiding van het examen en las net dat het verboden is om met een vuurwapen te schieten op highways of intersecties. Ik zal het goed onthouden.

Celebrate diversity!

Elke morgen fiets ik naar het werk. Wat heerlijk! Soms rijdt Annelien mee tot Hamilton Avenue, waar de eBay kantoren zijn. En soms gaat ze daarna nog naar de eBay fitness. eBay verwent zijn werknemers en hun partners. Ik ga douchen, loop naar mijn bureau en begin aan het werk. Ik voel me vereerd om elke dag met Harvard en Stanford graduates te mogen samenwerken. Hier werken veel slimme mensen. Het is echt fijn om meteen zo goed in de groep opgenomen te worden. Mensen komen hier van overal en begrijpen hoe het is om ergens nieuw te zijn. Bijna niemand is in de Verenigde Staten geboren. De meesten zijn in den vreemde geboren of zijn de eerste generatie die in de VS is. De mensen uit mijn team komen uit Taiwan, Vietnam, Israël, Mexico en de USA... Wat een fantastische ervaring om tussen al deze verschillende mensen te werken!

Aangekomen in San Jose

Joepie! We zijn aangekomen in California! We logeren tijdelijk in San Jose en verhuizen op 1 maart naar San Francisco. Ons tijdelijk appartement ligt in een gated area. Alle andere bewoners lijken ook voor Internetbedrijven te werken. Er is een zwembad voor de desparate housewives.

We hebben een auto gevonden op Craigslist. Annelien onderhandelt met Milton, de eigenaar van de auto. Na enkele dagen zijn we de fiere bezitters van een Toyota Yaris - volgens mijn Amerikaanse collega's is dat een auto die je niet met het blote oog ziet. Ze bieden me aan om ONDER hun trucks te parkeren.

Vandaag is het zondag. We hebben de Highway 1 naar het Zuiden genomen en zijn in Carmel gaan wandelen. Wat is het daar prachtig! Iedereen ontspant zich in de zon, op een enkele goudzoeker na, die ijverig in het zand zoekt.

Verhuizen

Op alles kleven we een stickertje: air freight, sea freight en onze handbagage. De verhuizers hebben alles netjes ingepakt; we staan er van te kijken. Onze eenvoudige bezittingen worden verpakt alsof ze de belangrijkste kunstwerken ter wereld zijn die straks in het MoMa worden tentoongesteld.



De laatste loodjes. Annelien ruimt haar elektronicapark op.

Klaar voor de inhuldiging van President Obama?

Expeditie Robinson - Bye bye

Sommige wandelingen waren niet gemakkelijk. De laatste maanden heeft het ongewoon veel geregend en sommige wandelpaden zijn kleine stroompjes geworden. We maken ons geen zorgen, zolang het water maar stroomt. Van stilstaand water loop ik heel hard weg. We hebben namelijk gehoord dat er een aantal eilandbewoners dengue fever heeft gekregen in de afgelopen weken en ik ben als de dood voor de larven die in het stilstaand water kunnen zitten! Op deze foto bewandelt Annelien een stromend pad.

Wie zit daar in het water? Goed gezien, het is Annelien!

Prachtige golven

Nog snel even langs bij de kapper, voor ik in San Jose aan mijn nieuwe job begin.

Frank komt afscheid nemen. We zullen je missen, lieve uguanodon. (Al moet ik toegeven dat ik wat schrok toen ik je de eerste keer zag.)

"Hallo hallo". Elke morgen en elke avond horen we iemand "hallo" roepen. Een oude vriendelijke papegaai begroet ons. Hij zegt ook: "Papa" en "Kobe" en "aaaaaaarghhhh" (wanneer hij zich opwindt).

Smokkelaars in onze achtertuin

Zoals als eerder gezegd, wordt er op zee gesmokkeld dat het een lieve lust is.



Annelien rust uit.

Annelien in het chiqueste restaurant van Curaçao, Daniel's Landhuis.

Willemstad - De hoofdstad van Curaçaco?!

Een kleurige markt.

Overal op straat liggen er slapende honden.

Wat vreemd! Jezus adviseert ons de wereld proper te houden.

Cactussen of Cacti? De Pond's fabrieken

Er staan ongelooflijk veel cactussen op Curaçao! Gigantisch grote cactussen, ronde cactussen, cactussen met bloemen. Wist je dat een cactus vanbinnen helemaal houterig wordt wanneer hij oud wordt? Je kan er de ringen in tellen, zoals bij een boom. Dat wist ik helemaal niet! Als kind dacht ik namelijk dat cactussen vol Pond's nachtcrème zaten. Op tv werd Pond's duidelijk uit cactussen gehaald. Maar nu weet ik wel beter. We lopen door het cactuswoud en zien de ruziemakende hagedissen over de grond koersen. Als dat maar goed afloopt!

Kristoffelpark - Oei oei oei

Waarom staat er een bord "Het betreden van het park is op uw eigen risico"? Ik dacht eerst dat er een overijverige jurist aan het werk was geweest. Tot we het park binnenreden en merkten dat we met onze piepkleine geleende stokoude auto op hellingen van 15° moesten klimmen en er daarna weer vanaf moesten vliegen. Chauffeur Annelien behield haar "cool". Ik hield de handrem en de zetel vast. Oei oei oei.

De Tuin

In de tuin staat een cactusboom. Prachtig! Er zijn kleine hagedisjes die rondhangen in de buurt van de boom. Ze zijn heel angstig en niet zo gewend aan mensen als Frank, die oud en minder bang is; maar toch wel heel voorzichtig.

De Caraïbische Zee!

De Caraïbische Zee zit vol mooie vissen. Tenminste, dat zegt Annelien. Ze is gaan snorkelen en weet dus precies wat voor vissen het zijn: doorzichtige (!), gestreepte (zoals een zebra) en gele vissen. Dit is onze achtertuin; elke morgen en elke avond kijken we naar de zon. En wanneer we een bootje met vissers zien voorbijkomen, verzinnen we wilde verhalen over de smokkelaars. We zien één eiland in de verte. Welk eiland het is, weten we niet. We gokken op Klein Curaçao. De smokkelaars gaan er elke dag naartoe. We kunnen niet geloven dat ze daar gewoon gaan vissen.

Frank beweegt!

Af en toe beweegt Frank. Het duurt een uur voor Frank over het muurtje is gelopen. Op die tijd heeft Annelien een heel boek uitgelezen!

Curaçao

Dit is onze dikke vriend Frank. Elke dag komt hij voorbij om te kijken of alles in orde is. Hij is groot, oud en heel voorzichtig.